De atmosfeer is draaglijk.
Temperatuur 25°C, normale luchtdruk.
Geen tekenen van beschaving.
P4X-884 lijkt een ongerept paradijs.
Schijn bedriegt. - Niet alles is wat het lijkt.
Het paradijs van de een is de hel van een ander.
Altijd voorzichtig blijven?
Had u een voorstel, majoor? - Ja, meneer.
We gaan op verkenning, en doen er mineraal en biologisch onderzoek.
Ga je gang. - Hoera, mineraal onderzoek.
Kolonel... - Ja, generaal.
Allemaal goed en wel tot er brokken van komen.
Die uitdrukking ken ik niet, O'Neill. - Au revoir. Dat is Frans voor ciao.
Ciao betekent adiós, auf Wiedersehen, sayonara.
Vrij vertaald betekent dat...
... vaarwel.
Rust.
Wat is er gebeurd?
- Dat heb ík net gevraagd.
Kan iemand me uitleg geven?
We waren net vertrokken. We gingen door de poort en kwamen terug.
Majoor, jullie zijn meer dan 1 5 uur weg geweest.
Je bloed is normaal.
Tot nu toe is alles prima.
En die verloren tijd dan?
Kunnen ze ons drugs gegeven hebben?
Je lichaam vertoont geen sporen van een injectie of een gevecht.
Wat is het laatste dat je je herinnert?
We gingen de loopplank op.
O'Neill vertelde wat ciao betekende.
We stapten door de poort, en weer terug.
Meer kunnen we ons niet herinneren.
Jullie kwamen niet terug, dus stuurden we 'n tweede sonde.
Die liet dezelfde beelden zien als de eerste.
Geen spoor van jullie en geen antwoord op onze oproep.
Daarom waren er twee sondes in de poortruimte.
We dachten dat jullie die teruggestuurd hadden.
Nee, hoor.
Dit zijn de beelden van sonde Mark II.
Dezelfde beelden. - Ja, maar waar is de eerste sonde?
Als dit van de tweede sonde komt, moet de eerste hierop te zien zijn.
Moest die niet op verkenning?
Dan zouden er sporen zijn, en die zijn er niet.
Kijk wat er gebeurt als je beeld voor beeld terugspoelt.
Daar.
Hé. - Wat is dat?
Ik weet het niet. Ze hebben betere technologie dan wij.
Dus het eerste beeld was niet echt? - Dat is de enige verklaring.
De eerste beelden die we van de sonde ontvangen hebben, zijn nep.
Waarom?
Misschien om ons hierheen te lokken.
Ik wist dat het te mooi was.
Wat een heerlijke koffie.
Dat dacht ik ook net.
Zit er kaneel in? - Nee, cichorei.
Cichorei...
Teal'c?
Is dat niet heet? - Gloeiend.
Jullie moeten hier blijven.
We moeten jullie een tijdje in het oog houden.
Ik voel me prima. - Ik ook, Daniël Jackson.
Je hebt net een paar liter brandend hete koffie gedronken.
Inderdaad.
Honger? - Ja.
De taart is heerlijk.
Ik wil dus een volledige diagnose stellen...
Wow. - Ja.
Dit is zalige taart. - Wat is er zo bijzonder aan?
Het is gewoon taart. - Bijzonder smakelijk.
Waarom smaakt alles zo lekker? - Ik weet het niet.
Wat ik wel weet, is dat ik niet eens van yoghurt hou.
SG-1, meld je bij labo drie.
Wacht.
De scans vertonen fouten. Een dolende pixel.
Maar die zit telkens op dezelfde plek.
Inderdaad.
Ik heb 'n vergelijkende analyse gemaakt.
Hij zit bij jullie allemaal op dezelfde plaats, maar...
... hij is kleiner dan een speldenknop.
Te klein voor een röntgenfoto.
Daarom heb ik een elektronenresonantiescan gemaakt...
Dit is een paar duizend keer vergroot.
Hebben we allemaal zo'n ding in ons hoofd?
Ik vrees van wel.
Kunnen ze verwijderd worden?
Niet zonder onherstelbare hersenbeschadiging.
Heb je nog meer leuk nieuws?
Ik weet niet hoe ze ingeplant zijn zonder de hersenschors te beschadigen.
Hoe gevaarlijk zijn ze? - Alle toetjes lopen ernstig gevaar.
Ze zenden een uiterst klein elektromagnetisch veld uit.
We hebben alleen enorme snoeplust en onze zintuigen zijn aangescherpt.
Vooral de smaak en de reukzin.
Tot we weten waar die dingen voor dienen,
blijven jullie in quarantaine onder permanente bewaking.
Saai.
Wie zei dat? - Ik niet.
Zullen we iets leuks gaan doen?
Teal'c?
Hoorde je dat? - Ja.
Wie is daar?
Ik laat me zien omdat jullie 't zo mooi hebben gevraagd.
Nu zien jullie me, hé? - Blijkbaar.
Mooi.
Hallo.
Nu jullie. - Hallo, Urgo.
Aan de buitenkant zien jullie er stukken beter uit.
Vanbinnen is het vreselijk ingewikkeld.
Piloot...
Kom even hier.
Zie je ergens een indringer in deze kamer?
Nee, meneer.
Je kunt gaan.
Wat ben je? - Urgo.
Dus daarom zeiden we allemaal: 'Hallo, Urgo.'
Nee, je droomt niet. - Kun je onze gedachten lezen?
Geen paniek. Alleen de gedachten van dit moment.
Natuurlijk. Je zit immers in ons hoofd.
Wat ben jij toch slim, Samantha.
Carter?
Het toestelletje in onze hersenen.
Een interface voor visuele communicatie, geleide hallucinatie.
Dus...
Ik...
Wat? - Hij is in de war.
Tussen haakjes, wie is Mary Steenburgen?
Ongelooflijk. De toestellen zijn met elkaar verbonden.
Dr. Fraiser zei dat ze een EM-veld uitzenden, een radiofrequentie.
Als 'n soort draadloos computernetwerk?
Ja, en het is heel geavanceerd, want het werkt over grote afstanden.
We werden naar de eetzaal gelokt waar kolonel O'Neill zat te eten.
Kan hij ons dingen laten doen? - Nee.
Dat kan ik niet.
Maar je kunt suggesties geven?
En onze zintuigen aanscherpen. - Dingen lekkerder laten smaken.
Het was lekker, hé? - Waarom niet?
Hij heeft toegang tot onze hersenen. We kunnen hem horen en zien.
Saai. Wie heeft deze kamer trouwens geverfd?
Vreselijk saai.
Zeg niet dat de hele planeet zo is.
Kunnen we niet ergens anders naartoe?
Gewoon...
... ergens anders?
Het geeft niet waar. Saai.
Hoe ziet hij eruit?
Als een beroemde tenor.
Wat is dit?
En jullie zien hem allemaal?
Ja.
Wat is dit? - Een defibrillator.
Interessant.
Is het aan het defibrilleren?
Hij... Het zoekt nieuwe ervaringen.
Het geeft een elektrische schok aan mensen met onregelmatige hartslag.
En voelen ze zich dan beter? Is het fijn? Doet het pijn?
Het doet pijn. - Ik denk van wel.
Laten we het proberen. - Nee.
Waarom niet? Je gaat er toch niet dood van? Of wel?
Praat het tegen je?
Het ervaart dingen via ons, het verkrijgt informatie via onze zintuigen.
Probeer dat ding uit.
En ondervind je lichamelijke sensaties?
Teal'c! - Maak je toch niet zo druk.
Ik maak me niet druk.
Hij heeft geen totale controle. Alleen de macht van suggestie.
Hij kan ook ons plezier in bepaalde ervaringen vergroten.
O ja?
Hij antwoordt niet op directe vragen. - Niet waar.
Ik vertel alles wat je wilt weten.
Vraag maar. - Hoe krijgen we je uit onze hersenen?
Dat vertel ik niet.
Je zei dat je alles zou vertellen. - Waarom willen jullie me weg?
Jullie vinden me leuk.
Nee, Urgo. We vinden je niet leuk.
Ook niet een beetje? - Ook niet een beetje.
Ik ben anders een aangenaam iemand.
Hij wil niet meewerken, O'Neill.
Over enkele jaren denken jullie wel anders. Dan vraag je je af:
'Hoe heb ik het ooit gered zonder die geweldige levensgezel?'
Woef.
Over enkele jaren? - Woef?
Jullie krijgen me nooit uit jullie hersenen. Vergeet het maar.
Wat doe je er trouwens?
Nou, zij heeft het geraden. Jij ook.
Ik ben hier om te leren, om jullie wereld te ervaren.
Dus kregen we een chip, zoals wilde dieren.
We zijn geen wilde dieren. - Jij misschien niet, grote jongen.
Wacht even. Het ras dat jou creëerde en die dingen in ons brein plantte,
zal de informatie die jij verzamelt, willen hebben.
Ja. - En hoe krijgen ze die?
Dat kun je beter niet weten. - Toch wel.
Je hoeft het nooit te weten.
Waarom zou je tegen je scheppers ingaan?
Omdat ze slecht zijn, we kunnen beter niets met ze te maken hebben.
Als we contact met ze opnemen...
Geen goed idee.
Waarom zouden we naar jou luisteren?
Ik vind jullie leuk en ik wil jullie niet dood.
Dood? - Ja, dood. Ze maken jullie dood.
Ze maken je hersenpan open met een enorme blikopener,
en ze scheppen me eruit met zo'n groot schepding.
Zo gaat dat.
Je kunt kiezen: de dood of mij.
Mij of de dood. Jullie moeten beslissen.
Mij of de dood.
Wel?
We denken erover na.
Hou toch op! - Jeetje.
Alsjeblieft.
Dus deze technologie werkt alleen via jullie.
Laten we terugkeren naar de planeet.
Stel dat hij de waarheid vertelt over zijn scheppers?
Hier krijgen we hem nooit weg. - Nooit.
Nee. - Zij begrijpt het.
Ik heb de technologie niet bestudeerd, maar ik kan 'm proberen af te zetten.
Afzetten?
Ja, graag. - Verspil je tijd niet. Dat kun je niet.
Hé, ik weet wat. Zullen we verstoppertje spelen?
Jullie verstoppen je en ik, nou ja...
Ik zal niet vals spelen.
Een, twee, drie...
Laat weten wat u nodig hebt, majoor.
... zes, zeven, acht,
negen, tien.
Ik heb geen tijd om te spelen, Urgo.
Omdat ik moet werken.
Nee, ik heb geen honger. Ga taart eten met de kolonel.
Ik heb het heel druk. - Majoor.
Ik was met Urgo aan het praten.
Kon u hem maar zien... - Urgo, majoor Carter wil...
Janet, hij staat daar.
Urgo, majoor Carter wil met rust gelaten worden.
Janet, dat is heel vriendelijk van je, maar...
Urgo, dat is onbeleefd. - Wat zei hij?
Excuseer me, ik heb veel werk.
Weet u zeker dat alle leden van SG-1 wel...
Goed bij zinnen zijn? - Zoiets.
Ja. Wat we horen of zien wordt door de hersenen verwerkt.
Urgo creëert een beeld van zichzelf waarop zij reageren.
Dat zal dan wel.
Nee hoor, helemaal mis.
Je zit er totaal naast, vergeet het.
Carter. - Ik denk dat ik een oplossing weet.
Alsjeblieft.
Het elektromagnetisch veld geeft aan dat het apparaat elektronisch gestuurd is.
Zo slim en toch zo totaal mis. - Volgens mij niet.
Een elektromagnetische schok zal het 'm doen.
Dat was heet. - Ik deed het niet expres.
Jawel. Hou op.
Urgo probeert me al de hele tijd af te leiden,
dus ik zit op het juiste spoor.
Heb je je pijn gedaan? Het spijt me.
Ik overleef het wel. - Ze vergeeft me.
Een sterke EM-schok kan de meeste elektronische apparaten stilleggen.
Onschadelijk voor ons, maar Urgo zou totaal ontkracht worden.
Kun je dat niet anders zeggen?
Doe maar. - Nee, alsjeblieft niet.
Ik wilde echt niet dat je je verbrandde. Ik mag je echt heel graag.
Het was een ongelukje.
Deze kamer is beveiligd, de andere apparaten lopen geen risico.
Niet doen, alsjeblieft. Waarom vind je me niet leuk?
Kan dit echt geen kwaad voor ons? - Nee, maar wel voor mij.
We voelen het niet eens. - Ik wel.
Ik smeek je om genade.
Ik kan me kleiner maken.
Zo beter? - Klaar?
Kijk eens hoe klein ik ben.
Hoe kan zoiets kleins iemand kwaad doen?
Wacht! Ik kan ook saai zijn.
Wat 'n mooie kleur grijs. Een boterham met mayonaise? Naar golf kijken?
Haal die hendel over. - Nee! O... wat vind je hiervan?
Kun je hieraan weerstaan?
Doe dat nu niet. Sacrebleu!
Ik smelt. Wat een wereld.
Er is nog niets gebeurd. Er zit een timer op.
Hoeveel tijd heb ik...
Was dat alles? - Ja.
Ik voel me niet anders. - Luister.
Wat?
Precies.
Goed gedaan, Sam.
Afwachten.
De apparaten zitten er nog, maar het EM-veld is weg.
De rest is in orde.
SG-1 vraagt toestemming om weer aan het werk te gaan.
Wacht nog een week. - Een week?
Alles lijkt normaal.
Hoe voel je je? - Prima. Ik wil weer aan het werk.
Volgend weekend gaan Cassandra en ik naar het meer.
Dan huren we een roeiboot. Zin om mee te gaan?
Ja, graag. - Afgesproken.
Stuur je Daniël nu? - Oké.
Ik zong niet. Dat zou ik toch geweten hebben.
Ik ken de woorden niet eens...
Nou ja, als je dat zingen noemt.
Urgo.
Ik kon het niet laten.
Nee.
Ik dacht echt dat het voorbij was. - Dat was het ook.
Een tijdje. Alles verdween. Dat was droevig.
En toen was ik weer terug in jullie hersenen, waar ik thuishoor.
Het systeem heeft kennelijk een terugstelknop.
Zolang dat ding invloed op jullie heeft, werken jullie niet.
Generaal, is dat echt nodig?
Jammer genoeg wel. Jullie zijn niet veilig.
Een buitenaards wezen heeft macht over jullie, hoe beperkt ook.
We weten niet waar het toe in staat is. - Hij kan ons nergens toe dwingen.
En die brandwond op je arm? Was Urgo daar niet verantwoordelijk voor?
Het was per ongeluk. - Het was per ongeluk.
Hij had het niet zo bedoeld.
Je weet dat ik gelijk heb.
Kom, Urgo. Wees sportief. Hoe raken we je kwijt?
Ik heb geen flauw idee.
Misschien weet hij het echt niet, meneer. - Hoe kan dat nu?
Hij is maar 'n programma.
De software weet niet hoe een computer werkt.
Mijn software laat me geen liedjes zingen.
Geen ruzie. Ik ben er nu eenmaal. Wat geeft dat nu?
Ik zeg niets meer.
Ik ben zo stil als een piepklein muisje.
Weet je wat? We spelen een heel leuk spelletje.
Met een woordenboek.
Je zoekt een woord op en...
... je schrijft op wat je denkt dat het betekent.
Heel leuk en leerzaam. Dat vinden jullie vast ook.
Chevron zeven gecodeerd en vergrendeld.
Wat is dat? - Onze versie van jou.
Maar niet zo gesofisticeerd en knap, n'est-ce pas?
Uitgerust met sensors, videocamera, microfoon.
Een verkennings... - Carter.
Sorry. Ik weet niet waarom ik hem dat vertelde.
Wat mooi. Kunnen we daar naartoe?
Het is een illusie. Je scheppers proberen er mensen mee in de val te lokken.
Ik zei toch dat ze gemeen zijn.
We hebben verbinding met de sonde, generaal.
Hier generaal Hammond van de aarde.
We weten dat de beelden vals zijn. We vragen een gesprek.
Antwoord, alstublieft.
Waarom doet hij dat?
We willen communiceren met je scheppers.
Nee. Slecht.
Het is een laatste poging voor we zelf teruggaan.
Jij dacht net aan Maui, met zijn lange stranden en kleine bikini's.
Daar moeten we naartoe. Het is er lekker warm, veel beter dan hier.
Wie durft Togar uit te dagen?
Die stem. Dat is 'm.
Dr. Jackson?
Dit is Dr. Daniël Jackson. We willen u niet uitdagen.
De apparaten in ons brein,
kunt u ze verwijderen? Hem verwijderen?
Hem?
Urgo. - Hoe weet je zijn naam?
Van hem zelf.
Hij communiceert met ons. - Hij maakt ons gek.
Dat is een fout.
Stuur de proefpersonen terug. Urgo zal verwijderd worden.
Je hoort het. - Het kan riskant zijn.
De vraag is: 'Geven we SG-1 op
om de rest van ons leven met die kletskous in ons hoofd rond te lopen?'
Ja. Zeg nu ja.
Of proberen we van hem af te komen zodat we weer normaal kunnen leven?
Nee. Zeg nu nee. - Het spijt me, Urgo.
Dat zegt genoeg. Teal'c?
Als we deze wereld ten dienste willen staan...
... moet Urgo verwijderd worden.
Sam... Sammy...
Jij mag me. Ik doe je denken aan je oom Irving.
Weet je nog? - Ja, je hebt wel iets van hem.
Carter.
Het spijt me.
Ik stel voor dat we gaan. - Afgesproken.
Wat zou Togar bedoeld hebben met 'een fout'?
Dat Urgo niet met ons moest communiceren.
Alsjeblieft, ga niet. Hij vermoordt jullie, echt waar.
Hij is slecht. Jullie sterven een afschuwelijke dood.
Echt waar.
Nou ja, goed dan.
Hij vermoordt mij. Jullie hebben het gehoord.
Hebben jullie totaal geen gevoel?
En jij? - Waarom ga je erop in?
Hij is geprogrammeerd op zelfbehoud.
Die stem, Togar, zei dat dit een fout was.
Waarschijnlijk is het niet de bedoeling dat we van Urgo af weten.
Je mocht niet met ons communiceren.
Nou... in het begin...
... en toen werden we vr...
In theorie? Nee.
Kun je beschrijven hoe je je voelt? - Nerveus. Gespannen.
Een beetje hongerig.
Bang? - O ja, dat ook.
Waarvan? - Om te verdwijnen, zoals de vorige keer.
Niets te ervaren. Niet bij jullie te zijn.
Om dood te gaan? - Ja, heel erg bang.
Hij vermoordt me, en daarom... Ik blijf maar doodgaan.
Meneer... - Carter.
Wacht eens, Jack. - Daniël.
Wat maakt iets een levensvorm met gevoelens?
Zelfbewustzijn. - Ik ben ik. Dat weet ik zeker.
En wat nog meer? - Het vermogen zelfstandig te denken.
Ik ben zelfstandig. Ik hou gewoon van gezelschap.
Angst voor de dood? - Dat heb ik ook.
Mij kun je niet wijsmaken dat het leeft. Kijk...
Hij is hier niet echt. Hij zit in ons hoofd.
Bepaalde levensvormen hebben andere nodig.
Dan ben je een parasiet. Zoals de Goa'ulds.
Een parasiet. Zoals de Goa-oe.
Of een Tok'ra. Een parasiet is niet noodzakelijk slecht.
Het is een machine. - Dat kwetst me.
Hij is kunstmatig, maar dat wil niet zeggen dat hij niet leeft.
Luister naar haar. - Wat wil je daarmee zeggen?
Dat we erover moeten nadenken.
Misschien was dit geen fout, maar 'n hogere technologische evolutie.
De geboorte van een nieuwe levensvorm.
Ik ben het met Sam eens. - Wat?
Nee! Hammond heeft gelijk. Hij heeft ons misbruikt.
We leggen die Togar de situatie uit.
Als Hugo uit ons hoofd is, ziet hij maar.
Urgo.
We gaan.
Ik ben verdoemd.
Hier heb ik zo'n hekel aan.
Dit is heel akelig.
Beweeg niet, of ik maak je bewusteloos.
Als dat nodig blijkt.
Bent u Togar?
Ja. Togar.
Even knap als hij slecht is.
U hoeft ons niet te vrezen. - Ik vrees jullie niet.
Hij is krankzinnig, een vreselijke gek. Vlucht!
Ik hoor je. Zwijg. - Wacht eens. Hoort u hem?
Ik hoor en zie hem.
Dan kunt u ook zien dat hij bang is.
Uit mijn weg.
Togar, toen ik u krankzinnig noemde,
bedoelde ik dat helemaal niet verkeerd.
Kom hier.
Dichterbij.
Nog dichter.
Blijf staan.
Kijk.
Dit is Urgo.
Het specimen is ongeschonden.
Net als jullie.
En Urgo? - Dat wordt vernietigd.
Ik zei het toch? Laat hem me dit niet aandoen!
Teal'c? Help.
Grijp 'm.
Geef hem een dubbele Jaffa-Jaffa schop. Toe dan.
Uw technologie is zeer geavanceerd. - Ja.
Ze zijn te bang om dingen te ervaren...
Genoeg.
We zijn blij dat u Urgo uit ons hoofd wilt halen.
Maar wij denken dat Urgo leeft.
Hij is een fout. - Of misschien een wonder.
Dat is belachelijk.
Wat u een fout noemt, is een leven geworden.
Hij is bewust van zichzelf, denkt zelfstandig, is bang voor de dood.
Hij gedraagt zich als iets dat leeft.
Misschien kan z'n dood vermeden worden.
Dat kan niet. - Ik vroeg het maar.
Waarom niet?
Het moet in een levensvorm blijven. Het kan niet afzonderlijk bestaan.
Het moet kunnen. U hebt het gemaakt.
U doodt iets dat u leven hebt gegeven. - Papa...
Dat is een vreselijk idee. Ik sterf nog liever een pijnlijke, gruwelijke dood.
Het was maar een idee.
Ik wil leven. Ik wil de wereld ervaren en ik wil taart eten.
Wie niet? - Genoeg gekletst. Leg uit.
Ik dacht dat u Urgo misschien in u kon hebben.
Nee, daar komt niks van in. Ik zit nog liever in dat ding met die ogen...
Het doel van de technologie is te observeren en onderzoeken.
Maar de technologie is nu anders.
We kennen u niet, maar ik heb het gevoel dat Urgo alles is wat u niet bent.
Ja, dat kan je wel zeggen.
Maar ik denk dat hij alles is wat u zou willen zijn.
Extravert, avontuurlijk...
Irritant.
Het zou een kans zijn om te veranderen.
Om misschien dingen te ervaren die u zelf niet durft te doen.
Het is geen kwestie van durven.
Waarom gaat u dan zelf niet door de sterrenpoort?
Ik zou erachter kunnen komen hoe de fout is ontstaan.
Dus u doet het? - Ik wil het proberen.
Ik doe niet mee. Hij is gemeen, saai en... gemeen...
Je hebt de keus.
Hij of de dood. - Nee, ik...
De dood of hij. - O, jee...
Wel? - Ik denk erover na.
Hij is zo...
Gemeen? - Ja.
Saai?
Verander hem dan. - Ik?
Oké, ik doe het.
Urgo vindt het prima. U zult van zijn gezelschap genieten.
Zie je wel, je vond me aardig.
Misschien een heel klein beetje.
Krijg ik een knuffel? - Nu niet overdrijven.
Urgo?
Urgo is hier. - Hier.
Togar, bedankt voor uw gastvrijheid. We waarderen het erg.
Ik stuur jullie nu terug naar je planeet.
Wacht. Hoe weten we dat Urgo nog leeft?
Ik ben hier. - Hou nou even je kop.
Hij leeft.
Urgo zegt 'vaarwel', en ik zeg 'bedankt'.
Vaarwel, Urgo.
Nu we elkaar hebben leren kennen en elkaar geholpen hebben,
kunnen we misschien informatie uitwisselen...
Ik zal ze missen.
Zullen we... - Nee.
Hoezo, nee? - Nee.
Het is heel leuk. - Nee.
Weet je zeker dat we hetzelfde denken?
Heel zeker. - Maar je weet niet wat je mist.
Rust.
Quarantaine klaar. - Blij dat je veilig terug bent, SG-1.
Was de tocht succesvol?
Generaal, we zijn toch net...
Jullie zijn meer dan tien uur weg geweest.
O nee... - Meld je in de ziekenboeg.
Ja, meneer.